آیینه اوهام

تلنگر

2007-03-18T01:28:00.000-07:00

آنچه مرا به وجد می آورد

رقص قطره های باران بر روی خاک

و بر گونه گُلهای خشکیده گلدان است

آنچه مرا به وجد می آورد

صدای پای عابرانی است که بی توجه می گذرند

و خلوتم را بر هم می زنند

رعشهِ هر از گاه روحم

از قطره های اشکی است

که نثارم می کنند

هر چند به ندرت

من اینجا آرمیده ام

سرد و بی روح

رایحه دل انگیز بهارانهِِ شب بوهای دخترک گل فروش

نوازشگر جانِ بی روح من است

و من

همچنان

نگران دخترک

با آن لبخند معصومانه اش هستم

او

2007-01-02T02:51:00.000-08:00

سرم را برگرداندم
لحظه ای انگار همه چیز متوقف شد
موهای جو گندمی،چشمان براق،لبان کلفت
چهره ای که هنوز ذره ای از ذهنم پاک نشده بود
خودش بود
داغ شدم،گرم و پر حرارت
طپش قلب،صدای سوت قطار
تصور دوباره دیدن او،نمی دانم،خوشایند بود یا نه
اگر او هم مرا دیده باشد
...
به یاد بلند پروازی های بچه گانه اش افتادم
یاد عشقی که نمی دانم او از من دریغ کرد یا من از او
کابوس بود یا رویا
من در این سالن پر ازدحام و شلوغ چه می کردم

مسافر بودم یا به انتظار مسافری

شاید او هم مرا دیده بود

شاید به پیشواز او آن جا سرگردان بودم

طپش قلب،صدای سوت قطار

جلو رفتم

می لرزیدم،داغ بودم

کابوس بود یا رویا

دستم را روی شانه اش گذاشتم

سرش را برگرداند

و باز همه چیز متوقف شد

جوان منتظر شنیدن سوالی از جانب من شد

و من انگار تمام نیروی خودم را از دست داده بودم

به چشمان جوان نگاه کردم

خبری از شیطنت و برق چشمان او نبود

...

اشتباه کرده بودم

...

قطار سوت زنان حرکت کرد

به انتظار قطار بعدی گوشه ای نشستم

و فکر کردم،فقط فکر کردم

او دیگر تا الان باید تمام موهایش سفید شده باشد

...

2006-12-15T12:42:00.000-08:00

زن
مرد
تولد
مرگ
***
ابدیت

عطر پدرم

2006-11-29T01:23:00.000-08:00

پدرم بوی خاک می دهد

موهایش نیز به رنگ خاک

دستهایش به زبری خاک

لباس های پدرم خاکی است

اما مهربان است

پدرم بوی خاک می دهد

او سرفه می کند

سرفه هایش خاک های سر و تن او را به هوا بلند می کند

و او

بازهم سرفه می کند

پدرم خمیده شده

دستهای به رنگ خاکش را به سَرِ ما می کشد

سرفه می کند

گمانم غیر از قلب مهربانی که در سینه دارد

بقیه اش از خاک است

دستها

لباس ها

سجاده اش

حتی دوستانش هم بوی خاک می دهند

***

پدرم بوی خاک می دهد

قلبش هم دیگر خاکی شده

پدرم بوی خاک می داد

و خاک بوی پدرم

عطر پدرم

دریغ

2006-11-24T11:14:00.000-08:00

اشکالی نداره

اگه فرسنگها دورم،تنها و بی یار

اگه خاطراتم تنها یارانم هستند

اگه مشکلاتم رحمی ندارند

اشکالی نداره

اگه حتی دنیا هم به من سخت گرفته

تحمل می کنم تمامی مراحل تلخ و شیرین زندگی را

که تلخی اش در این نقطه دور افتاده

چه بسا بیشتر است

همه را پشت سر می گذارم

اگه دست خطی

یا حتی کلمه ای

برایم بنویسی

که بدانم زنده ام

دریغ مکن از من لحن شیرین کلامت را

ای دوست

chaos

2006-11-22T00:40:00.000-08:00

آتش است و دود

کینه و حسد

ریا و فساد

شقاوت و شرارت

قتل و آدم کشی

فتنه و آشوب

شهوت و خیانت

دروغ و دشمنی

صدای جیغ و ناله می آید

آهِ حسرت

بوی تعفن گناه همه جا را فرا گرفته

آدمیان تا گلو در گناههای خود فرو رفته اند

بی ایمانی بیداد می کند

شلاق عدالت است که بر سر و صورتشان می خورد

خون است و خون

***

باید پاک شوی

باید تقاص گناهان خود پس بدهی

حقی که پایمال کرده ای

دروغی که گفته ای

تهمتی که زدی

دلی که شکسته ای

اینان همه چونان زنجیری بر دست و پا و گردنت

تو را در منجلابی فرو می برند

که خود با دستانت برپا کرده ای

در آتشی می سوزی که خود هیزمش را فراهم کرده ای

آن زمان که فتنه می کردی

آن زمان که غرورت بیش از اندازه ات بود

آن زمان که ندای وجدانت را خفه کرده بودی

و اهریمنانه می خندیدی

بر هر چه که حق بود

اینک زمان حساب است

برخیز و بگو

اگر حرفی مانده

وگرنه

خاموش باش

بنگر و بسوز

بر نایره ای که برپایش کرده ای

تنها

2006-11-16T12:22:00.000-08:00

من تنها شدم

و باد هنوز می وزد

آفتاب مصرانه گرما می بخشد

جوانه ها می رویند

فصل ها می گذرند

باران صورتم را نوازش می کند

من تنها هستم

تنها و غمگین

چگونه است که همه ذرات وجودم

اما

زندگی را فریاد می زنند

موجها مرا به خود می خوانند

آنجا در قعر دریاها

آرامش هست و سکوت

که تا کنون تجربه اش نکرده ام

...

آرزو

2006-11-10T07:59:00.000-08:00

آرزوهایم را بر بال پروانه ها نگاشتم

و آن را به دست باد دادم

تا به تو رسانندش

ابر سیاه راه بر آنان بست

آرزوهایم را در گوش گُلی زمزمه کردم

دست غداری آن را از شاخه برچید

فکر کردم

رودخانه که دیگر خروشان است و روان

حتی امانتدار هم هست

او هم در دریا گُم شد

پس آن را فریاد زدم تا بر بالهای فرشته ها بنشیند

و ملائک آرزوهایم را به گوش تو برسانند

آرامش

2006-11-06T03:40:00.000-08:00

ای کودک درون

آرام بگیر

بگذار این قدمهای آخر را نیز بردارم

آنگاه

هر دو در سرزمینی دیگر

به آرامش خواهیم رسید

عادت می کنیم

2006-11-02T09:31:00.000-08:00

عادت می کنیم

به استنشاق دود به جای هوا

عادت می کنیم

به پرستش خود به جای خدا

عادت می کنیم به ندیدن آفتاب

نادیده گرفتن آب

نشنیدن بلبل

نفهمیدن گُل

عادت می کنیم به دیدن صورتکهای گِلی در قاب آیینه

بدون رنگ و لعاب عشق

به لمس سیم های خاردار به جای علفهای شبنم بسته

به عروسک ها به جای آدمها

عادت می کنیم به دیدن ستاره های کاغذی در آسمان

به شنیدن قارقار کلاغ ها به جای نغمه پرستوها

به خزان همیشگی

به شعار به جای عمل

***

عادت می کنیم

فاصله

2006-10-28T01:14:00.000-07:00

فاصله ای بعید بود

برگشتم

گرد و غبار از شانه ها زدودم

هر چه بیشتر در پی آشنایی بودم

کمتر چهره ای دوستانه دیدم

دریغا

غربت در دیارت

چه سخت تر می گذرد

فاصله ای بعید بود

...

رفتم

سکوت

2006-10-22T03:56:00.000-07:00

صدای سکوت را اگر شنیدی

بدان دلی شکسته است

مرغان بوتیمار لب از ثنا فرو بسته اند

چرا که عشق را دیگر جایگاهی نیست

شنبه 22/7/1385

2006-10-15T04:19:00.000-07:00

می نویسم

برای تو

با اشک و حسرت

که شکستی حلقه تاریک درونم را،اما نماندی

که زندگی بخشیدی به سبزینه وجودم و نماندی

می نویسم با غم و اندوه،برای تو

با دستانی خسته و دلتنگ

با نفسی گرفته که هر روزنه اش لبخند تو را طلب می کند

برای تو

که حضورت گرمای وجودم بود

پیِ آرامش بودی و من گوشه ای از این آرامشِ گرم

زدی و خواندی و رقصیدی در هیاهوی بام

و رفتی

می نویسم که چه اندک بود بوی خوش زندگی

که چه پُر معنا بود وعمیق نگاهِ شیرینت

که چه طراوتی داشت صدای شکسته شدنِ قلبم

که چه تازگی منفوری دارد این حس تنهایی

که چه تلخ بود دیدن اشکهایت در باد

و چه ساده اشکهایم می لغزند برای تو،چه آرام

زمان را به تو می سپارم

انتظارت را می کِشم

انتظار بوسه ای زمینی زیر سایه درخت

می نویسم برای تو

ته نشین لحظات

جسم من و روح تو

دست من و بوی تو

سکوت ابدی

...

مینا

...

2006-10-08T11:40:00.000-07:00

به چه کار آیدم

این ذهن پلید

این چشمهای ناپاک

این قلب پرکینه

این دستهای آلوده

این پاهای نا فرمان

من

چون زخمی بر چهره اجتماع

هم چنان خودنمایی می کنم

من که یارای برداشتن دردی از دردها را ندارم

من که ترس نان همیشه دهانم را بسته نگه می دارد

کلام نافذی ندارم از برای گوشهای شنوا

نه حتی فکری نو

و خود کوهی بر شانه های دیگرانم

پاشنه آشیل جامعه

خدایا

پس خلقت من آخر به چه کار آید؟

رنج

2006-10-02T12:50:00.000-07:00

می خواهم از درد بگویم

از رنجی که می بریم

رنج دیدن روسپیانِ بَزَک کردهِ دل خون

صورت های سرخ شده از سیلی

دستهای یخ زده کودکانِ پا برهنه در برف

رنج مادرانِ جوانی از دست داده

به پای پسران کشته در جنگ

انتظار بیهوده زنان

رنج دختران به شهوت دامن آلوده

رنج فقری که به فحشا می انجامد

فحشایی که جز خون شوینده ای ندارد

شکمهای باد کرده از گرسنگی

در کنار تهوع غریب شکم بارگی

آری مردمان

رنج ببرید

ما نه آغاز جهانیم

نه سرانجام آن

سلسله زنجیره هایی هستیم

فقط و فقط برای گذر رنج

آن را از نیاکانمان

برای شما ودیعه آوردیم

امانتدار باشید

رنج مادرانتان را،پدرانتان را

خودتان را

خزان

2006-09-21T00:41:00.000-07:00

شانه های استوارت

تکیه بَرَش کردم

خزان شد

به چهره ای مانَد که خنده اش صدا ندارد

به صدایی مانَد که می لرزد

به کابوس رویای گم شده

به قدم هایی که روی دریاچه برمی داشتی

و اکنون آشیانه تاریکی است

به بوسه هایی مانَد که طعم لطافت را نچشید

به شقایقی پرپر

به برگهای زمان

به گریه حبس شده سرنوشت

نگاهت کردم

چشمانِ تیره ات را عمق بخشیدم و نگاهت کردم

پس زدم میله های آهنی قلبت را

بر شانه هایت تکیه کردم

جز صدای خش خش برگی زرد نصیبم نشد

چه سود

2006-09-11T04:47:00.000-07:00

زندگی را چه سود

اگر چهره ها سرد و بی روح است

اگر جای انگشتان ظالمی بر چهره کودکی نقش بسته

زندگی را چه سود

اگر دستها به خون آلوده است

اگر دلها از هم دریاها فاصله دارند

اگر لبخند فراموش شده است

زندگی را چه سود

اگر نوای مهربانی

جای خود را به خروش و بیداد داده است

اگر شیرینیِ گذشت

در تلخی انتقام حل شده

چه سود اگر

نفسها می آیند و می روند،اما دلی نمی تپد

جایی که مُرده ها نفس می کِشند

زندگی مفهومی ندارد

انکار

2006-09-05T02:50:00.000-07:00

گَشتم

آن قدر گَشتم

تا ناگاه در تاریک ترین زوایای وجودت

عشقی را یافتم

که مُنکرش بودی

ققنوسِ عشق

2006-08-31T03:14:00.000-07:00

نه

حتی آبیِ بی کران دریاها هم

نمی توانند آتشی را که در درونم برپاست

خاموش کنند

کجایید آدمها

بیایید

و به نظاره بنشینید

خاکستر شدنم را

که من هم زمانی مانند شما

نظاره گر سوختن عاشقی بودم

ققنوسی که مرگ ندارد

تنها

2006-08-27T05:17:00.000-07:00

با تو خوشحال بودم و خندیدم

با تو غمگین بودم و گریستم

با تو تجربه کردم

با تو دیدنی ها را دیدم و گفتنی ها را گفتم

با تو زندگی کردم

اما

این راهی که اکنون جلوی پای من است

راهی است که باید تنها بروم

***

بدون تو

خاموش

2006-08-22T01:35:00.000-07:00

آن زمان که باید می گفتی

سکوت کردی

آن زمان که نیازمندت بودم

نبودی

آن زمان که باید کاری می کردی

خاموش بودی

و اکنون دیگر خیلی دیر شده

***

اکنون نیز

چیزی نگو،خاموش باش

دیگر هیچ کس نیازمندت نخواهد بود

مجال

2006-08-15T14:13:00.000-07:00

مجالی اگر می دادی
برایت می گفتم
که زندگیم را رنگ تازه ای دادی
که مرا با خودم آشتی دادی
که وجودم را لبریز از عشق کردی
که دنیایم با تو بودن بود
و مرگم بی تو زیستن
مجالی اگر می دادی
حرفهای زیادی داشتم که برایت بگویم
فقط و فقط به تو

...

دریغا

که چه زود رفتی و هیچ کدام را ندانستی

رویا

2006-08-02T13:41:00.000-07:00

همه چیزم را از من دزدیدی

غرورم را با نیشخندهایت

نشاطم را با رخوتت

اعتمادم را با ریشخندهایت

عشقم را با دروغهایت

جوانیم را با بی اعتناییت

همه چیزم را

ولی رویاهایم را نه

تنها رویاهایم در من دست نخورده باقی ماندند

آنها را نمی تونی از من بدزدی

نمی تونی

اَمان

2006-07-25T13:06:00.000-07:00

از دنیا گوشه اَمنی خواستم

که بیاسام

سردی گور جایگاهم شد

!

2006-07-19T06:09:00.000-07:00

یه راس اومدی سراغ قلبم

و شکستیش

***

دور از انتظار نبود

آرامش

2006-07-13T02:52:00.000-07:00

همیشه آرامش را دوست داشت

آن را در تنهاییش یافته بود

...

تنهایی آزارش می داد

آرامش را از او گرفته بود

...

به دنبال شریکی برای زندگیش بود

تا با هم به آرامش برسند

***

سالهاست که دلش برای تنهاییش تنگ شده

روی آرامش را هم ندید

آزادی

2006-07-07T01:06:00.000-07:00

به آنهایی که در زندانِ خویش

آزادی را فریاد می زنند

به آنهایی که برای رسیدن به آزادی

آزادی ها را می کُشند و در بند می کِشند

به آنانی که قانون نانوشته خود را دارند

به آنانی که جز خویشتنِ خویش نمی بینند

چگونه می توان شاخه زیتونی هدیه داد

و به سُخره گرفته نشد

!!!

تنها

2006-06-27T10:54:00.000-07:00

من بودم و من

در لحظات سخت زندگیت

شریکی برای مشکلاتت

مقصری برای اشتباهاتت

من بودم و من

فقط من

گوش شنوایی برای حرفهایت

سنگ صبور تو

در همه این سالها

من بودم

همیشه بودم

و اکنون نیز تنهای تنها

با مشکلاتم،رازهایم...در سراب زندگی ام

تنها باز من هستم

پشیمانی

2006-06-14T04:28:00.000-07:00

دریچه را باز کرد

آنچه می دید فقط حسرت بود و پشیمانی

سالهای طلایی از دست رفته

فرصتهای نادیده گرفته شده

لبخندهایی که بی جواب گذاشته بود

محبتهایی را که در نطفه خفه کرده بود

لحظاتی که عبث گذرانده بود

دریچه را بست

آنچه ماند

پشیمانی بود

مرگ

گمشده

2006-06-09T04:24:00.000-07:00

من گم شده ام

در پهنه زلالِ چشمانت

در مهربانی بی دریغ دستانت

در وسعت قلب عاشقت

در همراهی گام های استوارت

در یکرنگی و یکدلی ات

من گم شده ام

نابودی

2006-06-06T04:24:00.000-07:00

پرنده بودم و پرواز می کردم

مرا با تیر زدند

ماهی بودم و در دریاهای آزاد شناور

در تور افتادم

آهو بودم و دشتهای بی نهایت جولانگاهم بود

دردام افتادم

انسان شدم و با کور دلی و دَدمنِشانه

به جنگ طبیعت رفتم

تو

2006-06-02T03:24:00.000-07:00

دیگه هیچکس خودش نیست ... حتی تو

...

2006-06-01T04:24:00.000-07:00

طلوع کن

قبل از آنکه غروب زودهنگام،تیرگی اش را بگستراند

دل به دریا بزن

قبل از آنکه ترس به سراغت بیاید

مهربان باش

قبل از آنکه تنگ دل شوی

ببخش

قبل از آنکه غرورت سدی برای تو باشد

زندگی کن

قبل از آنکه مرگ سراغت را بگیرد

نقاب

2006-05-26T01:28:00.000-07:00

من با چشمانم همه چیز را می بینم،همه چیز را

می بینم که آدم ها چگونه چشم در چشم هم می دوزند

از پشت به هم خنجر می زنند

چگونه در پشت چهره خندان و مهربانشان

دندانهای خود را تیز می کنند

گوشت یکدیگر را پاره می کنند و باز هم لبخند می زنند

باورها را به تمسخر می گیرند،تجاوز می کنند،می کُشند

به آتش می کِشند و هنوز لبخند می زنند

***

من با چشمانم همه چیز را دیدم

اما ندیدم که پر و بال کشیده ام،که برومند شده ام

که گاهی دلی را شکسته ام و لبخند زده ام

حقی را ناحق کرده ام،شاید ظلمی کرده ام و لبخند زده ام

لبخند

2006-05-10T12:06:00.000-07:00

من به تو لبخند می زنم
حتی اگر گلدانی شکسته باشی
يا جوانه ای تازه هنگام
گودال آب پس از باران صبحگاهی
من به تو لبخند می زنم
به هياهوی پرندگان خوش آواز
صدای قدمهای زمان،پای ناتوان از رفتن
بوته سبز تمشک وحشی،گُل سرخی پرپر شده
روزهای آفتابی،شبهای مهتابی
به همه آنچه بوده است
به همه آنچه خواهد آمد
ای زندگی
من به تو لبخند می زنم

آرزو

2006-05-01T12:57:00.000-07:00

در خواب می بینم که نگاههایمان به هم گره می خورند

در بیداری اما گریزان

در خواب لبانت می خندند

در بیداری اما فرو بسته

در خواب تو با من یکی هستی

در بیداری اما جدا

در خواب جاده زندگی سرسبز و گلستان است،باران می بارد

در بیداری اما سنگلاخی و خشک و کویری

می خواهم بخوابم و خواب ببینم

خوابِ تو را،تویی که می خندی و قلبت می تپد

دستهایت مرا می جویند،زنده هستی،زنده تر از همیشه

می خواهم بخوابم...و خواب ببینم

رهایی

2006-04-26T04:22:00.000-07:00

رهایش کن

مبادا که بغض و اشکَت را فروخوری

اشکها برای جاری شدنند

رها کن

سینه ات را از کینه

باز کن مُشتِ گره خورده ات را

انگُشتانت را با مهربانی و نوازش آشتی بده

پاک کن رنگ تیره و ظلمانی تنهایی را

سبز باش،قرمز،آبی آسمان

رها کن،رها شو

در نیلگونِ دریای رویاها

بُگذار تو را با خود،تا ابدیت ببرند

طلاق

2006-04-19T09:16:00.000-07:00

من بچه طلاقم

گلبرگ گُلی پايمال شده،زَهر عسلی نا خواسته

فريادی خاموش،آرزويی بر باد رفته

نه آغوش گرمی پناهِ من

که اگر هم هست همه سردی و کينه است

نه لبخندی بدرقه راهم

سفره ای اگر پهن است همه اشک و آه و حسرت

هق هقهای شبانه،لالايی ام

نه امنی،نه امانی

تنها مانده در اقيانوس خروشان افکار

برگ کاغذي نوشته اما ناخوانده

آری

من...بچه طلاقم

تکثیر

2006-04-15T02:02:00.000-07:00

گرچه آدمیان میراث دارِ گذشتگانند
گرچه که آنها تکرارِ مکررند
گاه شادمان از بودن خویش و گاه نا امید از هستی
ظالم و ویرانگر
من،اما
خواستم که تکثیر عشق باشم
تکثیر باران و شبنم،عطوفت و مهربانی
تکثیری از هزار رنگ بی همتای طبیعتِ بخشنده و مهربان
طعمِ خوشایند سیب و گل سرخ
خواستم که شمیم دلپذیر عشقی که در وجودم است
تمامی دنیا را،سراسر کهکشان را
بهشت و جهنم درونم را
نوازشگر باشد

فرزندانِ نفاق

2006-04-11T12:11:00.000-07:00

و خداوند آدم را آفرید و از روح خود در او دمید

و حوا را به نشانه تکامل وجودی اش خلق کرد

آن دو به وحدت رسیدند و از وحدت وجودشان ما زاده شدیم

پس آدمیان زاده یگانگی هستند

نه فرزندانِ نفاق

رویا

2006-04-06T14:26:00.000-07:00

چشمانم را بستم

پرستویی در اوج آسمان پرواز می کرد

دخترکی خندان در دشتی پر گُل می خرامید

رنگین کمان،شادان از بی همتایی خویش،زیبایی آسمان را صد چندان کرده بود

چشمانم را باز کردم که بهتر ببینم

آسمان دود گرفته و غمگین بود

و کلاغ سیاهی انگار،خوشحال از بی رنگی رنگین کمان،پرواز کنان قار قار می کرد

اشک

2006-04-03T09:12:00.000-07:00

اشکهای نیمه شبم از نبود عشق بود

از نیمه پنهانِ یافت نشده ام

و اکنون که سرشار از عشقم

و نیمه گمشده ای ندارم

باز هم اشکهایم جاری است

...

2006-03-29T06:49:00.000-08:00

دِلم آب می خواد...آبِ خُنک،گوارا

تشنه نیستم اما

می شه فقط یه لیوان آب یخ بِهم بدی؟

دلم میخواد بِپاشم روی صورَتت تا با چشمهای باز منو نگاه کنی

thanx God!

2006-03-28T06:41:00.000-08:00

خدایا شُکرت

سفر

2006-03-26T07:44:00.000-08:00

ته نشینِ لحظات

جسمِ من و روحِ تو

دستِ من و بوی تو

...

سکوتِ ابدی

گُذر

2006-03-21T09:08:00.000-08:00

بچه که بود همیشه عادت داشت در مراسم عزاداری روی شانه های پدرش نظاره گر سینه زنی و نوحه خوانی باشد.اشکهای جاری شده روی گونه ها،پرچمهای سبز و قرمز،سقاهای کوچک در لباس سفید،دستهای گِلی به جا مانده بر روی پیراهنهای مشکی از روی شانه های پدر مَنظرِ دیگری داشت

و حالا

سالهاست که دستهایش زیر بازوان پدر،یاری دهنده او در شرکت در این مراسم است

HappY NorOoz

2006-03-20T05:29:00.000-08:00

وقتی دلم جوانه زد

و پرستوها در سینه ام به پرواز درآمدند

بهار آمده بود

ای کاش می توانستم آغوشم را به روی همه بُگشایم و همه شما را ببوسم

عیدتان مبارک

غم

2006-03-18T23:35:00.000-08:00

خواستم غم را فراموش کنم
اما او،هم چنان با عشق به من آویخته بود

تنفر

2006-03-14T06:30:00.000-08:00

در چشمانت آرزوهایم را می بینم

اما تو از من متنفری

نفس من به نفس های تو است

اما تو از من متنفری

همه چیزِ من تویی...اُمیدم،فرداهایم،رنگهای الوان زندگیم

اما تو از من

....

بغضم را نمی دیدی،اشکهایم را نفهمیدی

جواب خنده هایم نیشخند نبود

همه صادقانه بود،پاک و از سر عشق

اما،این همه را در صندوقچه دلم حبس می کنم

چون تو از من متنفری

...

2006-03-11T11:09:00.000-08:00

ب مثل بابا

م مثل مادر

ع مثل عشق

دال مثل داس

داسی که بُرَنده هم چون صاعقه ای،بر عشق فرود آمد

بابا دیگر مادر را دوست ندارد

مادر دیگر نمی خندد.غم دارد.اشک می ریزد

بابا تنهاست،مادر غمگین است

و من

من اما،در تنهایی خودم مشق می نویسم

بابا نان داد اما عشق نداد

مادر در سبد همه چیز دارد جز محبت

جز لبخندی که انگار از اول هم نبود

مکاشفه

2006-03-09T10:55:00.000-08:00

گفتم خسته شُدم...گفت اول راهه

گفتم نمی تونم...گفت رفیق نیمه راه نشو

گفتم هیچ کس منو نمی فهمه...گفت تو سعی کن آدمهارو درک کنی

گفتم حرف بی حساب نمی زنم...گفت آدمها به همدلی نیاز دارن

گفتم پس زندگی چی...گفت راه خودشو پیدا می کُنه

گفتم فردا چی می شه؟...گفت به گذشته و حال تکیه کن و استوار باش

گفتم خیلی تنهام...گفت سعی کن دوست بداری

گفتم احساس بیهودگی می کنم...گفت خودت را صرف دیگران کن

گفتم پس عدالت کو؟...گفت در قلبها دنبالش بِگَرد

گفتم این همه سوء تفاهم...گفت رنجی که آدمها از عدم ارتباط می برند

گفتم پُر از نیازم...گفت به خدا توکل کن

گفتم پس من؟...گفت دیگر مَنی وجود نداره،آنچه هست همه ماست

...

نمی دانم عقلم بود یا دِلم که این حرفها را به من گفت.ولی بعدش کمی ،فقط کمی احساس سبکی کردم

لبخند

2006-03-06T11:02:00.000-08:00

اگر ارزش لبخند را می دانستیم

هیچ گاه، چَشم ِ به شبنم نشسته ای، نبود

محبت بی دریغ

2006-03-02T03:22:00.000-08:00

فقط یه کم دیگه طاقت بیارم رسیدم،اون هیچ وقت آغوش گرمشو از من دریغ نمی کنه.تو این سرمای طاقت فرسا که دستها و پاهام از فرط یخ زدگی دیگه حس ندارن،فقط اونه که منو گرم می کنه.موقعی که هیچ کس به من توجهی نمی کنه فقط اونه که آرومم می کنه
یه خورده دیگه طاقت بیارم رسیدم.بغلش می کنم،سرمو رو سینش می ذارم و می خوابم و تو خواب بچه هایی رو می بینم که همه تو سرمای زمستون لباس گرم دارن،کلاه و شال گردن و دستکش دارن.دستها و پاهاشون یخ نمی بنده.هیچ وقت از سرما زبونشون بند نمیاد،تو کفشهای پارشون آب نمیره که بعد یخ بزنه و مثل نوک چاقو تو پاشون فرو بره و اونارو زخم کنه
آره،الان می رسم...اون همیشه اونجاست.بوی خوبشو دارم حس میکنم.خدا کنه آقا صفر نباشه تا من راحت بتونم برم پیشش
آقا صفر نانوایی داره و تنورش همیشه گرمه،کنار تنور آقا صفرتنها جایی است که احساس آرامش میکنم و همیشه آغوش گرمش به روی من باز است

؟!

2006-02-28T01:33:00.000-08:00

کسی که میتونه بدون درد نفس بکشه

روی پای خودش بایسته

راه بره

سلامت باشه

مگه میتونه از چیزی ناراحت باشه؟

تردید مکن

2006-02-28T00:25:00.000-08:00

خیلی حرفها زدیم،گفتیم،شنیدیم وقرار گذاشتیم

پس تردید مکن که همیشه هر جا که باشی هر کجا که بروی

من هم با تو هستم

تکنیک علف خواری

2006-02-27T00:25:00.000-08:00

اگه شما فیل بودی

می فهمیدی

که خوردن علف

چه مهارتی می خواد

اسپند

2006-02-26T23:32:00.000-08:00

چه بویی...کی داره باز اسپند دود می کنه؟

حتما باز این یکی، یه ماشین جدید خریده

شاید دختراون یکی،بعد از 4 بار زاییدن بچش سالمه

اما عجب بویی می ده

شایدم این وریه،پسر بزرگشو داماد کرده

نوه ی اون وریم می تونه از اروپا بر گشته باشه

شایدم...کی داره اسپند دود می کنه؟

شایدم دارن ارواح سرگردان را از خودشون دور می کنن...شاید از سر خاک عزیزشان برگشته باشند

زلزله

2006-02-25T10:43:00.000-08:00

نزول نیما این بلای آسمانی برهمگان تسلیت باد.همواره هوشیار باشید چون امکان بروز هر گونه حادثه ای وجود دارد.باشد که خدا پیشاپیش صبر جمیل عطا بفرماید

دَق,دوق,نیما نکن بشین سر جات-

دست نزن جانم می شکنه,نیما اون کامپیوتره باهاش کشتی نمی گیرن-

از تو یخچال بیا بیرون-

می شه غذات که تموم شد ظرفشو پرت نکنی,نیما کاسه ماست رو دمر نکن روی سرت

در اتاقمو باز کن,داری چی کار میکنی که در قفله؟-

آآآآآآآی چشمم,کاش جای اینکه بکوبونیش به چشمم پاهامو هدف می گرفتی-

اگه داری بالشمو پاره میکنی که از توش پر دربیاری,بیشتر تلاش نکن خسته می شی توش پری نیست

نیما دیوونم کردی-

می خوای بشینیم کارتون ببینیم؟نه؟-

نیما جان ماهی ها تو تنگی که پر پودر لباس شوییه نمی تونن نفس بکشن

پیچ اونو باز نکن دَق می خوره رو پات له می شی،دَق...اشکال نداره حالا گریه نکن...ساکت

با زودپز بازی نکن مگه نمی بینی گاز روشنه؟-

این قدر این حیوون زبون بسته رو اذیت نکن،دستتو از تو حلقش در بیار-

بیا نقاشی اصلا...چرا دو سر مدادو می تراشی؟نکن تو چشمت نیما

بستنی توت فرنگیم کجا بود بابا...این قدر رو هم رو هم نخور-

سعی کن دستتو از پریز برق بیاری بیرون-

خاله میترا قطعا با این تجهیزاتی که همراه نیما فرستاده بود همه چیو پیش بینی کرده بود

چند ساعت بعد-

پرواز پیروزمندانه و شادی آفرین نیما بر همگان مبارک و میمون...جمیعا خسته نباشین

بی تفاوت

2006-02-25T10:12:00.000-08:00

من صدای ناله اش را می شنوم,تو عمر کوتاهش را می بینی

من از تق تق کفشش بیزارم,تو قدم هایش را می شمری

من از دغدغه هایش فرار می کنم,تو با دغدغه هایش زندگی می کنی

من از آرامش سکوت لذت می برم,تو حسرت داد و فریادش را می خوری

من نگران تک تک لحظات زندگی ,تو عاشق قرمزی لباش وقتی گریه می کنه

تو با همه فرق می کنی,تو فرق می کنی

من عاشق تو با تمام تفاوت ها,تو سرگرم تماشای باران از پشت پنجره

وسعت

2006-02-24T04:30:00.000-08:00

آنجا که مشکلات و معضلات کمر خم می کنند

آنجا که نا امیدی ها به پرواز در می آیند

آنجا که فاصله ها سایه می افکنند

تنها عشق است که می تواند

گره

2006-02-24T01:02:00.000-08:00

چندین بار گره را باز کرد و از نو بست,ولی باز به دلش ننشست.می خواست درست مثل تو فیلمها در بیاید,درشت و بی نقص.چند بار دیگر هم امتحان کرد و بالاخره راضی شد.جلوی آیینه امتحانش کرد و خوشش آمد

پس طناب را دور گردنش انداخت و گره را محکم کرد و خودشو از سقف آویزان کرد

...

2006-02-20T03:28:00.001-08:00

عشق در محاسبه نمی گنجد

با عقل جور درنمی آید

عشق را با نان کاری نیست

نه با رنگ,نه با زبان,نه با مرز

سیم خاردار نمی فهمد

هوای تازه می خواهد,پنجره ای باز,نفس هایی عمیق

...نم نم باران

تا دانه عشق در عمق وجودمان

آرام آرام

در لحظه های سرمستی,در لحظه های از خود گذشتگی

ریشه کند در رگ وپی زمان

تا عاشق شویم

تا عاشق بمانیم,عاشقانه بارور شویم

و عاشقانه بمیریم

بچه های کوچه

2006-02-20T03:28:00.000-08:00

پیرزن همیشه از سر و صدای زیاد بچه های کوچه و بازیهای کودکانه شان که بر هم زننده آرامشش بود,گله داشت.آن عصر جمعه بچه ها با توپ جدیدی که خریده بودند فوتبال بازی می کردند.هیاهوی تشویقشان پیرزن را کلافه کرده بود که ناگهان خانه لرزید و شیشه پنجره با صدای وحشتناکی خرد شد و ریخت.پیرزن که این حادثه را پیش بینی کرده بود خشمگینانه به طرف در رفت و فحش و ناسزا بود که مثل باران بر بچه ها می بارید.بچه ها اما مات و متحیر به صورت او خیره شده بودند.توپ هنوز در زمین بازی بود.این بار همه شهر لرزیده بود

گم گشته

2006-02-19T04:04:00.000-08:00

در میان ابرهای سیاه بی توجهی,کدورت ها و سوء تفاهم ها
در میان سیلی از حرفهای نگفته و جوابهای نگرفته
در میان طوفانی از سردی ها و بی تفاوتی ها
در میان دریایی از خودخواهی ها و خود بینی ها
در زیر بارانی از تحقیرها و تمسخرها
در میان موجی از بدگمانی ها و سوءظن ها
در میان صحرایی از تبعیض ها و حق های پایمال شده
و در میان کویری از غرور و نخوت ها و تکبرها
...آدمیان خود را

و انسانیتشان را گم کرده اند

مادران عاشق

2006-02-18T05:51:00.000-08:00

عشق را مادران به فرزندان می آموزند

اولین معلمان مدرسه عشق هستند و بی ریا آموخته هایشان را تقدیم می کنند

هر جا سخن از عشقی است حضورشان انکارناپذیر است

پس چگونه نادیده انگاشته شوند,این مادران عاشق

من...تو

2006-02-18T01:34:00.000-08:00

من آخرین برگ درختی خشکیده هستم

من آخرین انسان روی زمینم

تابوت تمامی پیشینه تاریخ آدمیان

و در اینجا در پشت آخرین پنجره دنیا در انتظار معجزه ای شاید

من آخرین ذره محبت وجودی ام

آخرین هستم

من تو هستم

اسارت

2006-02-17T13:12:00.000-08:00

سالها منتظربازگشتنش بود.همان پسر پرشور وسرحال که همه را تحت تاثیرشادابی و جوانی خود قرار می داد و امروز

...

آیا این مرد جاافتاده با موهای جوگندمی و تن رنجور و صورت تکیده همان پسرک اوست که ازاسارت بازگشته است؟

عشق

2006-02-17T09:44:00.000-08:00

در می زنند

عشق است

پس چه جای درنگ

انتظار

2006-02-17T06:13:00.000-08:00

تمام مدتی که کفشهای مردمو برق می انداخت و قوطی های واکس مشکی و قهوه ای را تند تند تموم می کرد,به تنها چیزی که فکر می کرد یه توپ گرد سفید و مشکی بود که بشه باهاش با بچه ها تو خرابه آن طرف خیابون فوتبال بازی کنه.حساب کرده بود اگه 6 جفت کفش دیگه واکس میزد پول توپ درمی آمد

مگه اون چی می خواست؟فقط یه توپ فوتبال

شب که رفت سر قوطی پول که زیر صندوق آهنی زنگ زده قایمش کرده بود,بهتش زد.سرش گیج رفت و دهنش خشک شد.آخه قوطی خالی بود

حالا فهمید چرا پدرش امروز صبح از همیشه زودتر از خانه بیرون رفته بود,چرا مثل همیشه اونو با کتک از خواب بیدار نکرده بود و چرا هنوز برنگشته بود

روزهای رنگی

2006-02-16T06:44:00.000-08:00

روزها به همان رنگی هستند که به آنها می نگریم

روزهای قرمز,آبی,طلایی

روزهای عاشقان چه طلایی و پرنور

روزهای فداکاری و ایثار چه آبی و مهربان

روزهای بی تو بودن چه خاکستری و تلخ

!!!!!

2006-02-16T05:02:00.001-08:00

...می دیدش

هرروز می دیدش,صبح وقت همیشگی رفتن به اداره با سرویس و عصر موقع برگشتن در مسیر ضربدری هم بودند,احساس می کرد می شناختش.از لباس و کیف و کفشش گرفته تا ارایش موهایش,می فهمید کی سلمونی رفته,کیفش را عوض کرده یا اصلا کلاسور دستش گرفته...حالش خوب است یاعصبی وهیجان زده است

به نظر می آید جوان خوب و معقولیه,هم سن و سال پسر او بود.اصلا می توانست پسر او باشد.احساس علاقه و آشنایی که با این جوان داشت برایش غریب و لذتبخش بود ؛

جوان با خود فکر کرد امروز هم سر ساعت همیشگی با اتوبوس زرد رنگ رد شد,چه درنگاه این زن بود که او را به خود جلب می کرد.اگر یک روز نمی دیدش دلش برایش تنگ می شد.به نظر خنده دارمی امد ولی این زن ناشناخته روی شخصیت او تاثیر گذاشته بود.نگاه تحسین برانگیززن به او آرامش می داد.احساس می کرد جای مادرهرگز نداشته اش را پر کرده.حیف که فقط روزی دوبار ان هم فقط چند لحظه او را می دید,حاضر نبود این لحظه ها را با هیچ چیز عوض کند

با خودش فکر می کرد بالاخره حتما یک روزاو را از نزدیک خواهم دید و تا ان روز نباید این لحظه های گذرا را از دست بدهم

خسته

2006-02-15T07:16:00.000-08:00

شادیهای کودکانه ام

آخرین موشکی بود که ساختم از کاغذ

و رهایش کردم

و ندانستم کجا نشست و چه شد

.... که دیگر هرگز بازنیافتمش