طلاق

من بچه طلاقم

گلبرگ گُلی پايمال شده،زَهر عسلی نا خواسته

فريادی خاموش،آرزويی بر باد رفته

نه آغوش گرمی پناهِ من

که اگر هم هست همه سردی و کينه است

نه لبخندی بدرقه راهم

سفره ای اگر پهن است همه اشک و آه و حسرت

هق هقهای شبانه،لالايی ام

نه امنی،نه امانی

تنها مانده در اقيانوس خروشان افکار

برگ کاغذي نوشته اما ناخوانده

آری

من...بچه طلاقم